Niagara (15)

Evelien kwam aangelopen. Ik stond tegen een muurtje bij de ingang een sigaret te roken en dacht na over het rookverbod. Mijn werkgever heeft besloten dat de fabriek rookvrij moet worden. Ze bieden een workshop aan om je te helpen te stoppen met roken. Evelien is altijd vrolijk en ze ging nonchalant bij me tegen het muurtje hangen. De docent liep verderop interessant te doen met een mobiele telefoon. De docent is een pisnicht en ik mag hem niet. Hij mag mij ook niet. Hij is onverzorgd, doet alsof hij heel grappig is en hij ruikt uit zijn mond. Thuis gebruik ik wierook om de slaapkamerluchtjes te verdrijven. Als ik ‘s morgens vanuit de douche terugloop naar de slaapkamer schrik ik steevast van de lijkenlucht die er hangt. De groep waar we anderhalf jaar geleden deze opleiding mee zijn begonnen, is wat uit elkaar gerukt. Gelukkig is Evelien er nog. Ik vind Evelien een mooie naam. Op mijn allereerste weblog kwam ook een Evelien al kan dat een schuilnaam zijn geweest. Op het internet is niets wat het lijkt. Evelien was kleiner dan anders en ik vroeg of ze een vrije dag had genomen. Toen keek ze naar haar gympen. We praatten wat en het was gezellig zonder jou. Toen het even stil was, zei ik dat ik voor de les nog koffie wilde halen. Evelien knikte en liep voor me uit naar binnen. Bij de beheerder van de schoolkantine bestelde ze twee koffie. Ze negeerde de euro die ik aan haar wilde geven. “Nee joh!” Daarom vroeg ik verder maar niets, als een vrouw nee zegt, bedoelt ze nee. Achter ons bestelde de docent ook een koffie terwijl hij nog steeds tegen zijn mobiele telefoon stond te praten. “Proost”, zei ik tegen Evelien. “Hiehie,” zei Evelien. Tijdens de pauze werkte ik door aan de opdracht. Iedereen ging naar beneden en ik bleef alleen achter in het lokaal op de eerste verdieping. Toen snapte ik binnen vijf minuten wat ik in de anderhalf uur daarvoor maar niet wilde begrijpen. Ik maakte de opdracht af en liep toen ook naar beneden. Vorige week was ik in een gaybar. “Zo hé, wat ben jij groot”, zei een gay tegen me, “is alles bij jou zo groot?” De gay vond het zelf een heel grappige vraag. Draag ik eens een keer geen leren broek, vallen ze me nog steeds lastig. Onderweg naar de schoolkantine kwam ik de anderen tegen die op weg waren naar boven. De beheerder van de schoolkantine keek moeilijk naar zijn laptop toen ik de kantine binnenliep. Ik heb sinds kort ook een laptop waar ik moeilijk naar kijk maar dat komt door mijn jaarlijkse oogontsteking. Elk jaar in november ontsteekt mijn rechteroog, ik kan de kalender erop gelijk zetten. Evelien droeg een dun gouden ringetje die meisjes van tien jaar oud dragen. Ik heb mezelf opgegeven voor een workshop die je helpt om te stoppen met roken. De workshop was helaas al volgeboekt.

Niagara (11)

Hallo. Ik dacht, ik mail je even. Hoe is het op je nieuwe werkplek? Ben je al eenzaam zonder je teamgenootjes? Gelukkig hebben we de mail, dan krijg je toch even je noodzakelijke bevestiging. Heeft Tennis al gemaild? Zit hij nu thuis? En heeft Party al gemaild? Je vond hem leuk hè, vrijdag. Ik liep net nog even bij je langs, op je nieuwe afdeling. Er staat daar een kleurenprinter en daar rolde mijn nieuwsbrief uit. Je zat met je rug naar het gangpad, je kon me niet zien. Je was in gesprek dus ik ben doorgelopen. Je droeg je roze shirt en je ruitjespantalon en je zwarte sportschoenen. Ik heb je nog nooit sinds je bij ons zit op andere schoenen zien lopen. Heb je moeilijke voeten? Ik zag dat, dat je hem leuk vond. Leuker dan mij, dat zag ik ook. Ik let niet op wat mensen zeggen, ik let altijd op lichaamstaal. Dat zegt veel meer. Iedereen lult maar wat, zeker op zo’n borrel, daar is geen normaal gesprek mogelijk. Ik heb ook niets zinnigs gezegd. Heb ik je nog afgezeken? Of heb ik gezegd wat ik van je vind? Ik weet het niet meer. Ik dronk weer veel te snel, ik heb wel sluitingstijd gehaald maar hoe weet ik ook niet meer. Ik ben een Engelse drinker geworden, om elf uur moet het licht uit. Jullie dronken allemaal fluitjes, ik dronk halve liters. En Dude dronk ook halve liters, hij was gelukkig ook gekomen. Tegen Tennis zei ik dat mijn vriendin bier was gaan halen. Toen schreeuwde hij het uit. “Waat!? Heb jij een vriendin? En ze is hier?” En toen kwam Dude met twee halve liters aangelopen. Tennis heeft geen gevoel voor humor. Het is een appelsaphomo. Zonder jou is hij niets, weet je dat? Jullie team excelleerde dankzij jouw aanwezigheid, jij trok de handel naar boven. Mij trok je ook mee, ik teerde op jullie productie. Af en toe een vraagje beantwoorden en een beslissing nemen, niet zo moeilijk. En de echt complexe gevallen behandelen, dat dan weer wel. Zo dwing je gezag af. Dat is mijn functie nu eenmaal, daarom ga ik ook weer studeren. Er zijn straks teveel mensen die wel even een vraagje kunnen beantwoorden. Ik ben wel besluitvaardiger dan de anderen maar ze zijn nooit zo blij met mijn besluiten. Uren achtereen kunnen ze zeiken over alle grijstinten die er maar zijn, het gaat er uiteindelijk om of het wit of zwart is. En maar zeiken en maar zeiken, ik word er doodzeik van. En na al dat gelul weten ze het nog niet want dan zijn ze zijn de vraag vergeten door al dat oeverloze gezeur. Beter een verkeerd besluit dan geen besluit. Dat is eigenlijk hetzelfde als bij twijfel altijd doen. Auw, die leg ik je nog wel een keer uit. Een andere keer. Of misschien laat ik je het wel lezen, als het over is. Als jij over bent. Dat lijkt me wel een goed plan. Er zal geen zondvloed komen. Beugel gaf me haar visitekaartje. Beugel vind ik ook leuk. Een echte powergirl. Ze is alleen wel erg klef met haar vriendje, die was ook gekomen, weet je dat nog? Of was je te druk met Party bezig? Tussendoor liep ik vaak even naar de bar voor mijn tussengerecht. En om naar Zeventien te kijken. Zeventien had niet zoveel tijd en de vakantierestjes zaten nog tussen haar benen. Ze is mooi, hè? Met het telefoontoestel van Party maakten we foto’s van je borsten. Dat was lachen. Dat vond je niet zo leuk, hè? Je staat niet graag op foto’s. Vorig jaar wilde je ook al niet met mij op de foto maar vorige week vroeg je wel een foto van mij en mijn adres. Mijn adres geef ik niet, dan zit ik hier straks met een pak appelsap opgescheept. Op dinsdag heeft ze straks weer tijd maar ik ga niet meer op dinsdag, dat is jammer. Ik meld dat maar even, je hebt er niets van gezien. We hebben wel afgesproken weer eens te gaan lunchen maar dat wil ik bij deze teniet doen. Ik wil niet meer met je lunchen. Ik wil je eigenlijk niet meer zien. Die laatste blik net, op je rug, in je haar zaten de blauwe speldjes. Wanneer mensen niet actief hun rug toekeren kun je ook zelf de rug opzoeken en dan achterwaarts weglopen. Er zullen nieuwe groepen externen komen, we worden een bedrijf van projecten. Target, budget, deadline, klaar. Laat maar komen. Ik ben goed met targets. Ik ben goed met budgetten. Op het eind van de borrel sprak ik Party nog even. Ik vroeg of hij je leuk vond. Hij vond je niet zo leuk. Dat zei hij. Uit zijn ogen sprak dronkenschap. Ik ben goed met deadlines. Ik ben klaar.

Niagara (10)

Dag verf, dag planet. Restanten verf in mijn neus en longen, restanten planet internet in sentiment. De eerste stapjes op het www vergeet je niet. De deurmat ligt nog opgerold in de box, ze gaan de voordeur ook nog doen maar ze zeggen er niet bij wanneer. Planet kwam als beste tevoorschijn uit een providertest. Dat was begin 2001. Ik was laat met de aanschaf van een computer, half Nederland zat op de messenger en op chatboxen, zij zat in India, ik zat aan de drank. Ik kocht een computer om te kunnen mailen met een nieuw leven. Het werd eenrichtingsverkeer. Zij schreef, ik niets terug. Haar nieuwe leven was al begonnen, ik twijfelde tussen coma en hersendood. Twee weken stof is teveel en ik jaag er weer een pakje camel doorheen. Dag honger, dag ontwenningsverschijnselen. Ik kan weer opnieuw beginnen. History repeating. Het enige dat je leert van je fouten is dat je er niets van leert. Toen ik de vorige keer de plafonds schilderde had ik veel minder rotzooi. Bij mijn eerste computer kreeg ik een gratis printer. Alle mails uit India printte ik uit om ze in bed te kunnen lezen. Om ze in de metro te kunnen lezen. Om ze op te bergen en ze een plekje te geven. De eerste kinderziektes kwamen, niet overal op klikken. Als iets gratis wordt aangeboden betaal je met geheugenruimte. KaZaA vond ik leuk, de eerste inkijk in de levens van anderen. Wanneer ik een nummer had gevonden dook ik meteen de computer van de aanbieder in. Wat luisteren zij? En waarom? Het was een aanbiedingsactie en toch kwam er een volle rekening. Ik had geen zin me erin te verdiepen, automatische incasso is goed. Niet meer naar omkijken. In India is meer te zien, in elk geval in haar hoofd. Zusje is net terug na een trip door Vietnam. Globetrotter, haar rustpunt. Ik heb haar opgegeven als introducé voor het grote feest. Dan gedraag ik me netjes. De verleiding was groot het anker uit te gooien. Dan gedraag ik me niet netjes. De deurmat is het enige dat de vorige bewoonster heeft achtergelaten. Ik heb haar goed op kosten gejaagd. Ze had een huis gekocht, dan vraag je erom. Altijd oppassen op bedrijfsfeesten. Planet was wel sneller merk ik nu. Upgraden voor een tientje per maand, het is minder dan een sigarettenloos weekend oplevert. Onder de latexlaag kwam de schimmel tevoorschijn. Net als het topje van de spreekwoordelijke ijsberg. Je hoort nooit iemand een rondreis door Rusland maken, of door Siberië. Waarom is het altijd India? Of Australië? Of Costa Rica? Ik maak virtuele rondreizen door Japan. De monteur is bij de aanbieding inbegrepen. Voordat hij komt verwijder ik de desktop. Zouden er ook monteuses zijn? Of installateuses? Toets in elk willekeurig searchveld Shibuya in. Shibuya op flickr, Shibuya op Deviant. Meisjesnamen doen het goed bij google-afbeeldingen. Mijn techniek om te verdwalen. Klik-klik-klik en je bent weg. Soppen, soda en daana toch nog het schuurmes, of stukadoorsmes, whatever. De douche galmt, dat kun je beter niet na tien uur ’s avonds doen. Mij interesseert die hele schimmellaag niets, het is het bezoek dat zich eraan stoort. Ik stoor mezelf aan bezoek. Het meisje keek me schuldig aan, ze wist dat ze stoorde, toch stelde ze de vraag maar. Was het een jongen geweest dan zou ik hem hebben weggestuurd. Ze ging op de bank zitten met haar knieën tegen elkaar aan, haar mapje hield ze voor haar borst. Ze begon over digitale televisie, een minuut later had ze een all-in pakket verkocht. Naast mijzelf hebben er vorig jaar vier verschillende mensen hun voeten op de deurmat in het halletje geveegd. Als ze haar slippertjes buiten laat staan dan hoeft ze haar voetjes niet te vegen. De decoder moet ik nog aansluiten. Wie kijkt er nu nog televisie?

Niagara (9)

De metro reed vandaag keurig op tijd. Er was een verjaardag en we gingen zoenen. Ik kreeg zelf ook een fles drank maar dat zag ik pas toen tegen mij werd verteld dat het pakje dat eenzaam op de hoek stond voor mij bestemd was. Zwart, wit en grijs. Ik wil er een rode Amerikaanse koelkast bij. Op de vloer zwart/wit geblokt. TL-balk aan het plafond? Zij fietst er een uur over, ik drie kwartier. Dat is drie kwartier te lang. Sommige dingen moeten nu eenmaal eens gebeuren. Er zijn er nog vier verborgen, ik weet nog geen andere naam, dat is eigenlijk het probleem. Mijn ogen waren rood van alle rotzooi die er langs de weg door de lucht heen zweeft. Kraan standaard, stop ook, handvatten ook. Ja, het is handvatten, niet handvaten. Ze komt langs om te meten. Geen inbouwapparatuur, een vaatwasser is het meest onzinnige keukengerei. Acht vierkante meter puin, de ruimte symboliseert hoop. Een hangtoilet maakt makkelijker schoon. Een kunstgebit ook. Laatste keer de twee studentjes. De Marokkaanse is het mooist, de Turkse het leukst. Mooier en leuker dan het autochtone verwende, trage en lelijke. Klagen en internetten, daar zijn ze wel goed in. Alweer Utrecht. Ze beaamt mijn woorden, hier verzuip je in het aanbod. Je moet de mens niet laten kiezen. De horren zijn geplaatst, de eerste mugvrije zomer komt eraan. Veel scooters onderweg, op het kruispunt verderop is er eentje doodgereden. Dat is goed. Het Chineesje de genadeklap gegeven, geen kleintje ook. Dat is beter. En publiek afwijzen zonder woorden, ze sprak nog toen ik mezelf al had omgedraaid. De mailterreur is ongeopend verwijderd. Ik ben een mundoman. Alleen met Afrikanen heb ik niets. Ze hebben ook niets. Mijn vaste forum trapt op de rem en sluit de essentiële topics. Vrouwelijk geslachtdeel met een grote k en een uitroepteken. Drie heerlijke linkdumpers erbij. Verzuipen, ja, verzuip maar. Het hoofd festivalklaar, nog een maandje voor de minimaal benodigde bescherming. Dat is het best. Ik knik en zeg dat ik het begrijp maar ik begrijp er geen moer van. Deal gemaakt met de blaaskaak. Over twee jaar volgt de volgende klapper, we gaan de pers halen. Ik zet in. Hoog. De openbare bibliotheek zoekt personeel. Ik zoek een plaats maar ik kijk niet goed. Uit. Hij was terug van vakantie en het was niet leuk geweest. Hij zegt dat ook gewoon. Geen gelul, geen poespas, gewoon eerder naar huis gekomen en de computer aangezet. Ik vind mensen pas leuk wanneer ze iets voor me kunnen betekenen. Azië wint vandaag in de metro, we lopen naar dezelfde supermarkt. Ze voelt het. Met seks beteken je iets voor elkaar. Het is geen roes, het is verdoving. Ik mag zijn auto lenen. Atchara heeft haar krullen eruit laten groeien en nu roodbruine stukken in het haar. Ze draait tegenwoordig kassa 1. In het rookhok stond een spijkerbroek. Toen mijn sigaret op was zag ik de rest pas. Na zeven jaar ging het uit. Ze vertelde er niet bij waarom. Zeven uur vliegen is niets wanneer je een breedbandaansluiting hebt. Zulke spijkerbroeken zou je niet uit mogen trekken. De vorige keer heeft ze een te klein shirt voor me meegenomen. We hadden naar het strand moeten gaan. Ik voel niets. Meer. Gestrand.

Niagara (8)

Ja, laten we gaan drinken, ik moet ook wat kwijt. Vanaf het moment dat we binnen zijn is hij aan het woord. Ik onderbreek hem slechts met bestellingen. Na de vijfde hoef ik al niet meer. Het woord dan, drank des te meer. Om negen uur komt zestien jaar er ook bij zitten en zij neemt het woord. Gut, vertel het maar meisje. Niet veel later reken ik af zonder dat ze het in de gaten hebben, ik pak mijn jas en verlaat ongemerkt het pand. Een dag later. Lunch kan niet maar een biertje lukt wel. Ik moet ook wat kwijt en stem toe. Twee uur later heb ik weer afgerekend en niets gezegd. Volgende ochtend. Ik lunch vroeg, de drank moet met vet bestreden worden. Ze belt, ze moet wat kwijt. Ik ook, kom erbij. Een uur later ontvang ik de befaamde mail. Hoe of het met mij is, eigenlijk was ze wel lang aan het woord en het was toch ook haar bedoeling dat te bespreken. Wel lang? Knap dat je in die waterval nog kans hebt gezien te eten. De bedoeling wordt achteraf bepaald, dank je wel voor de bevestiging. O ja, jij bent er ook nog, hiehie. Lam, niet van de drank maar geslagen. Was ik maar lam maar zelfs dat lukt niet. Het is nuchter of volledig de weg kwijt. Beschaafd aangeschoten met een sausje van de zacht beschonken roes, dat was het mooie. Ze waren mooi. Kan het hoofd overkoken? Wanneer is veel teveel, wanneer is genoeg genoeg geweest. Wanneer is mooi het geweest. Het onbewoonde eiland verdringt het stadscentrum als het ideaal. Doe maar zonder stroom.

Niagara (7)

De webcam doet het niet eens, Windows weigert de software in zoverre dat er wordt geadviseerd niet te installeren. Dat doe ik dus wel maar daarna kan de camera niet worden gevonden. Oké, dan niet. Als ik de thee uit de keuken haal springt de keukenlamp. Hij gaat lekker. De kachel is gemaakt, dat dan weer wel. De douchekop werkt ook, nu alleen de lekkage en de kranen nog. De opzichter komt eerst kijken of het vervangen van de kranen voor vergoeding in aanmerking komt, aldus de telefoongeit van de woningverhuur. Geitje, ik wil een nieuwe kraan, of jullie of ikzelf dat ding betalen interesseert me niet. Waarschijnlijk beginnen de meeste anderen die bellen meteen te zeiken over geld. De vier blauwe enveloppen die zijn binnengekomen zijn voor mij de enige zeikers om geld en degene waar ik de grootste hekel aan heb. In februari mag je alvast een voorschot gaan betalen op de verwachte overflow. Ik heb het geld nog niet eens verdiend maar ze willen het wel nu al hebben. Dat mensen soms een bom op overheidsinstanties willen gooien is mij volstrekt duidelijk. Vorig jaar kreeg ik zelfs een herberekening over 2003. Weer een kast opgeruimd, jongens? Vier keer de verjaardag gevierd in vijf dagen. Overkill? Nee. Het was geweldig. Alleen van de laatste avond betwijfel ik de gevolgen, verder alles oké. Bahrein was alweer gevlogen, ik vertelde dat ik jaloers was. Over anderhalve week naar Hassan’s Angels in de Kleine Komedie, dan zullen we het zien. Het fotomodel was lichtelijk misplaatst, na de uitnodiging had ik al spijt van mijn woorden. Misplaatste euforie. Haar moeder blijkt dezelfde gave als Bahrein te hebben. Ik bied mezelf meteen aan maar dan blijkt het niet meer praktiserend te zijn. Jammer, ze zou het toch gaan vragen. Lief meisje dat van meisjes houdt. Bodemloos bier en jutter, ik ben teveel schaamte verloren. De tijd dat ik me netjes gedroeg staat te haaks op het huidige gedrag, ik haat middenwegen. Links of rechts, zwart of wit. Klaar, niets er tussenin. De scheidingen van de werelden is goed bevallen, het beste cadeau was het cadeau van vorig jaar, een ingeloste belofte. Alsof er geen jaar is gepasseerd. Ze zitten naast elkaar, ik er tegenover. Dit beeld, voor een hele avond. Kijk maar naar ons, kijk maar goed, we zijn er voor jou. Er waren geen knoflookolijven, het enig smetje. Bij de koffie rookten we alledrie een sigaar. Ik voorzie een nieuwe verslaving. De polaroids belandden in mijn jaszak, ’s nachts mailde ik ze terug en naar de rest van de wereld. Getuigen, nog meer moet ik er hebben, kijk mee met ons, kijk wat ik heb meegemaakt. Ik woon op de bovenste verdieping, er is een plat dak. Ik zou het er vanaf kunnen schreeuwen. Joy plaatste op mijn verjaardag een nieuwe podcast die ik vanavond beluisterde. Het moet zo zijn. Ik heb hem drie keer achter elkaar beluisterd, overigens nadat ik vanavond eerst Kill Bill 1 & 2 in één keer heb bekeken. Klasse film, hij had nooit in tweeën mogen worden geknipt, het eind te klef, had van mij bloederiger gemogen. Overkill Bill. Kan ik ze teruggeven wanneer we naar Hassan & co gaan. Een fles jenever en een fles jägermeister die ik liever in de fabriek had laten staan. Thuis drink ik geen alcohol. Nog niet dat is. Misschien lekker bij een sigaar. Mooi fotoboek en wat bonnen, het is goed allemaal. Sem junior deed wat ik verwachtte, alleen stonken er ook meiden in die dat juist niet hadden moeten doen. Ik schat mensen te hoog in, merk ik trouwens op de werkvloer ook al. Ik heb er die gemaild en het uitgelegd, een reply: ze slikken alles wat je schrijft. Zelfmoord dan maar, ze zullen zich niet eens realiseren dat je dan niet meer kunt publiceren. De mensen waren dit jaar het cadeau. Time had gelijk met het benoemen van het onbepaalde You tot persoon van het jaar. Typisch dat ik er pas een jaar later gebruik van maak. Het voelt een beetje als de festivaldip waar ik in de zomer altijd in terecht kom en verdrink. Wanneer de alcohol is uitgewerkt en ik weer nuchter ga nadenken zie ik de gaten weer in de juiste proporties. En zoals ik veel eet en veel drink is dit ook veel gat. De logs zullen eind deze maand weer uit mijn vingers stromen, als ik het verleden weer in de tegenwoordige tijd beschrijf en de pijn van de afterparty der gaten zijn hoogtepunt bereikt.

Niagara (6)

Natuurlijk is hij grof maar dat is het leven ook. Jammer dat de verkeerde er in stinkt, dat verdient ze niet. Ik mail haar nog wel een keer. Aan de andere kant, haar blonde haren verloochenen zich ook niet. Aardige meid, absoluut. Ik maak het nog wel een keer goed. Het leukst vind ik nog dat publiek dat nooit reageert nu wel van zich laat horen, al blijken de sites waarnaar de namen doorklikken nu ook niet echt uitnodigend en uitdagend genoeg voor een tweede bezoek. Eens te meer blijkt het belang van goed en rustig lezen, er worden teveel en te snel conclusies getrokken. Herlezend is de vertaling snel gemaakt, niet voor niets staat erboven de symboliek genoemd. Another fifhteen minutes of fame, ik heb me doodgelachen vandaag. Ik zat op een andere afdeling om wat externen te begeleiden. Vond ik ze de eerste keer dat ik ze ontmoette nog wel enige intelligentie uitstralen, vandaag is het honderdtachtig graden gedraaid. Wat een domboos. En de hele dag lullen, lullen en lullen. Ga verdomme aan het werk, uitzuigers. Het Chineesje vond ik eerst nog wel leuk, nu stoort haar gehinnik me na een ochtend vragen beantwoorden. Ze loopt wel uit zichzelf naar me toe, dat pleit dan nog in haar voordeel. Moet ze misschien in haar vrije tijd ook eens wat vaker gaan doen, opstaan en stukjes lopen. Waarom hebben de Chineesjes die ik de laatste tijd ontmoet allemaal vetribbels? Het is hier geen America for god’s sake. Ze heeft een met bammetjes gevuld broodtrommeltje bij zich. Oer-Hollands en onbegrijpelijk. Voorlopig houd ik mezelf gedeisd en gaat het spelletje door, kan ik me ondertussen rustig concentreren op volgende week. Want dat er wat gaat gebeuren staat vast, ik weet alleen nog niet wat. Het rooksignaal is afgegeven, slechts de vertaling laat op zich wachten. De journalistieke vier w’s, wie wat waar en waarom moeten nog worden ingevuld. Verder binnenlands nieuws. Ik heb de desktop gewijzigd en er dus een nieuwe obsessie voor in de plaats gekregen, of beter, erbij gekregen want zij blijft mijn hoop op verandering. Niet per se met haar, dat is eigenlijk onmogelijk, wel is ze jong genoeg om me mee te nemen in een stuk van haar leven, als katalysator, als richtingaanwijzer, misschien wel als stuur. Zaak is on speaking terms te blijven, hoewel we na een jaar speachless zo de draad weer op blijken te kunnen pakken. Jammer dat je jezelf niet kunt zien zoals anderen je zien. Wat is mijn unique selling point? In gezelschap vraag je niet om complimenten, complimenten krijg je. Of je vraagt en krijgt te horen wat je nu juist precies niet wilt horen. In de nacht van zondag op maandag ontvang ik er weer één, nu geheel in het Spaans. Ik spreek geen Spaans maar klanken verwoorden ook. Later die week liet ik het lezen en het werd vertaald. Ik had het goed begrepen. Ondertussen dwaal ik toch af naar nieuw blond voer. Ze blijkt ouder dan ik vermoedde, voorbij het pedofiele niveau. Waarom is zo’n meid alleen? Dat zouden ze zich ook van mij af kunnen vragen. Drie katten en een hond, dat is minder, ik ben allergisch voor katten. Nieuw huis, nieuwe baan, tijd om te stoppen met feesten. Iedereen heeft breekpunten, voor onwetenden onbegrijpelijke keerpunten in de levens van anderen, voor henzelf niet meer dan een logische stap in de verdere ontwikkeling. Met wat voor mongool zal ze ooit hebben samengewoond? Waarom is hij vertrokken? Waarom is zij vertrokken kun je ook vragen. Niemand in mijn omgeving begreep het vertrek van mijn bedgenote. Ook niet toen we jaren daarna nog steeds hetzelfde leven leidden, enig verschil waren de twee huizen in tegenstelling tot de het ervoor gehanteerde ene huis. Via een vriend die ik anderhalf jaar geleden voor het laatst sprak en waarmee ik vrijdag in het Patronaat had afgesproken hoorde ik dat ze was gaan samenwonen. Een verhuiskaart kon er niet meer af. Gooide ik zelf vorig jaar de deur dicht, snoeihard overigens, zij heeft de deur nu op slot gedraaid. Poppetje gezien, kastje gesloten.

Niagara (5)

Wennen, op maandagavond weer onderwijs volgen. Ik had liever de woensdagavond maar democratisch besluit leverde de maandag. Dan ben je er maar van af, zoiets. Het bizarre is dat van de acht newbies die ik twee maanden terug opleidde er hier ook vier zijn komen zitten. Kindjes, zouden jullie niet eerst eens een tijdje gaan werken? Kom maar terug als je een brief zonder spelfouten kunt afleveren, een brief waaruit duidelijk wordt dat je weet waarover je praat. Vooralsnog is jullie enig gepraat het gezeik over het eten in het bedrijfsrestaurant, de tegenwerking bij het vrije dagen opnemen, jullie aanloopschalen en de verplichte overwerkacties. Klote verwende jeugd. Waarom dat zo is? Omdat ik het zeg. Ja, zo zou je het ook kunnen doen en het is niet echt fout maar het is ook niet goed en daarom moet je het doen zoals ik zeg dat het moet. Moeilijk hè, gezag? Zeker nooit een corrigerende tik ontvangen, thuis? Altijd gelijk gekregen zeker, dan waren je ouders tenminste van het gezeik af. Probleem is dat je hier met mij te maken hebt en ik zeik gewoon door. Ja, dat is ook papier maar niet het juiste papier. Ja, dat is een brief maar niet de goede brief. Ja, dat is een excelsheet maar niet het juiste excelsheet. Ja, dat is een berekening maar niet de juiste berekening. Waarom niet? Omdat je niet kunt rekenen. Je kunt knopjes indrukken maar knopjes indrukken op een rekenmachine is geen rekenen. Knopjes indrukken is een mobiele telefoon, knopjes indrukken is multiple choice. Knopjes indrukken is raden, gokken, niet weten. En ik weet. Daarom leidde ik jullie op en ondanks het een week lang uitdragen van één en dezelfde boodschap is er geen moer van blijven hangen. Ja, we hebben internet hier maar dat is om bedrijfsgerelateerde zaken op te zoeken, niet om te kijken hoe laat je trein vanavond vertraging heeft. Ja, we hebben stroom hier maar dat is voor onze apparatuur, niet om je mobiele telefoon op te laden. Kun je trouwens even het geluid van dat voornoemde apparaatje uitzetten? Het lijkt hier wel een gokhal met al dat gepiep. Je komt hier om te werken, niet om te telefoneren. Je moet toch bereikbaar zijn? Waarom? Om te horen dat je moeder er nog zo’n gedrocht net als jij heeft uitgepoept? O, je hebt een vriendin. Het meisje dat nu je broertje ligt te ontmaagden noem jij je vriendin? Of ik altijd zo grof ben? Nee hoor, gewoon, alleen wanneer ik zin heb. Er is een postloper uitgeschopt, misschien kun je daar solliciteren, nee, je hoeft je diploma’s niet te laten zien, je leert er werken, precies wat je uit je schoolboekjes niet hebt geleerd. Je leert er brieven in enveloppen doen. Nee, die gaan er niet vanzelf in. Kijk maar goed, dat kun je zien hoe een brief eruit ziet. Of je een voorschot kunt krijgen? Ja, eindelijk kan ik met ja antwoorden. Ik geef je een voorschot op het niet verlengen van je contract.

Niagara (4)

Zondagnacht sms. Wat doet die therapeut met haar? ’s Avonds de nieuwjaarsborrel. Vier uur ’s middags is ook ’s avonds. De eerste vliegt naar binnen, de tweede ook. Bij de derde wordt er tegen me gesproken. Bij de vierde volgen de nieuwjaarszoenen. Het is acht januari en ik besluit oud en nieuw te gaan vieren. Mijn computer staat nog aan. Zaterdag de 26e blijkt vrijdag de 26e te zijn en dat geeft problemen. Dan gaan we toch met ons tweeën? Ja, dat zouden we kunnen doen. Just like the ol’ days. Met twee man geeft minder problemen. Directiesecretaresse één ruilt met directiesecretaresse twee. Ik heb met mindere goden gesprekken gevoerd. De jongen van het geluid ken ik ook, met nummer twee daal ik af naar de kelder om illegaal te gaan roken. Ze heeft een zoontje van vier jaar oud en drinkt rode wijn. Nog eentje dan. Ze draagt een om onbegrijpelijke reden modieuze driekwart broek. Met laarzen, dat dan weer wel. Ik selecteer ze erop. De om wel begrijpelijke redenen lesbische keek me verrast aan toen ik het zei. Welke dan? Dat kon ik niet uitleggen, je moet erbij zijn. Van Japan schuif ik door naar de voormalige Sovjet-Unie. Meisjes met een vrouwenblik, krachtig, op een andere manier ongenaakbaar dan de Oosterse schonen. Meer armoede, minder eten, pezige lichamen. Geleefde, verweerde koppen. Bij de Jappen zie je nooit of ze dichter bij de twintig of bij de veertig zitten. In de kroeg zat ik er hooguit twee jaar naast. Het meisje van de catering draagt een zwart pak. Ze is mooi. Ik raak haar aan en zeg wat ik denk. Open communicatie. Ze kleurt. Hoe heet je? Geen leuke naam, een naam die meisjes op chatboxen aannemen, je kunt er leuke woordspelingen mee maken. Zou ze een computer hebben? Leidinggevend kijkt me misprijzend aan. Dat doe je toch niet? Waarom niet? In het rookhok staat vier keer een ton per jaar. Dat is exclusief auto en chauffeur. De twee kutjes erbij ken ik. Ze kijken me betrapt aan. Ik kijk ze weg en blijf over met vier ton exclusief. Ik neem de lege glazen mee terug naar de bar. Weer die misprijzende blik. Ik krijg de drang zijn bezoek aan de tandarts te vervroegen. Gered door vriendje van. Ik vraag hoe het met háár is. Hij is nog niet eerder zo gelukkig geweest. Dat is mooi en we proosten. Met de laatste ronde glazen lopen we naar onze werkplek om onze jassen op te halen. Ik laat ze mijn website zien en zet de computer uit. Surrogaat werkt met Doof. Daar gaan we weer. Wanneer ik overstap op de Jack Daniels komt er spuug mee bij mijn bestelling. De begeleider ontbreekt en ik ga in de fout. Ik ben nu dronken, laten we een keer nuchter afspreken. Dat vindt ze goed. Ik mail je morgen. Nee, ik mail jou wel. De volgende dag is niet goed. Ik heb niet gemaild. Weer eentje met een trauma erbij. Ik voel geen schaamte meer. Is dit de oplossing afstand te creëren? Ik begrijp niet wat ze ooit in me hebben gezien. Waarschijnlijk vragen zij dat zichzelf nu ook af. We gaan als laatste weg. Alweer. Alleen de hoek van de bar waar wij staan moet nog worden schoongemaakt, Surrogaat is al bezig met de kassa. Ladderzat. Leuk meisje voor je. Bij de Burger King drinken we koffie. Nee, teveel vlees, te weinig pijn. Hoeveel krijg je van me? Vooroordelen stijgen met de dronkenschap, grenzen vervagen omgekeerd evenredig. Laat maar zitten.

Niagara (3)

De eerste drank van het jaar. Dronken mensen zijn ook mensen. Ik wacht van half zeven tot zeven, om half zeven hadden we afgesproken. De barkeeper herkent me. Zeven uur is drie jäger verder. Ik ben al dronken wanneer ze binnenkomt. Gelukkig nieuwjaar en bla. Aan de bar staat een alcoholica die hetzelfde drinkt als ik. Glimt de vitrinekast al? Ik ben mijn 06 vergeten mee te nemen, ik had haast vanochtend. Ik heb mijn baard eraf gehaald, geschoren word ik serieuzer genomen. Zij, die mij ooit inwerkten, vertel ik nu het slechte nieuws. Ergens heb ik iets goed gedaan, maar wat weet ik niet. Niet getrouwd, dat waarschijnlijk. Geen hypotheek, geen kruipend ongedierte. Moeder van een tweeling komt naar de hoek van de bar. We zoenen. Een zinloos gesprek volgt. "Ze komt vanwege jou." Omdat ik vrij ben, of omdat ik leuk ben? "Ze vindt je leuk." Ik haar niet. Nog twee bier. En een jäger. En voor jou ook. Hij zet er drie neer. Ik gooi er twee naar binnen. Het is 2007.

Niagara (2)

Op oudejaarsdag heb ik uitgeslapen tot vier uur ’s middags. Kill Bill 1 & 2 lagen klaar voor de avond. Ik wil geen jaaroverzichten zien. Van te lang slapen kun je hoofdpijn krijgen. Bij de ochtendkoffie at ik twee appelflappen, ik had geen oliebollen. Om vijf uur ging de telefoon en ik nam op wat ik anders nooit doe. Ze ging naar een feest in Hoofddorp en haar opa was dood. We zouden elkaar volgend jaar wel weerzien. Het terugbrengen van de dvd’s heeft geen haast. Gister zou ik de dvd-speler aansluiten maar toen besloot ik dat vandaag maar te doen. Om zes uur heb ik eieren met spek gemaakt. Tijdens het bakken stak ik mijn hand op naar de dochter van de buurman die langsliep. Mijn vader heb ik nu zes jaar niet gesproken. Na het ontbijten belde ik met tegenzin mijn moeder. Gedurende de hele avond hoorde ik het geluid van sirene’s. Op het moment van jaarwisseling stond ik mijn afwas te doen. Het gasfornuis glimt nu weer. Ik zette Slayer op en draaide net zo lang aan de volumeknop totdat ik het geluid van het vuurwerk niet meer hoorde. Om half één liep ik de galerij op maar er was niemand buiten. Toen heb ik weer koffie gezet en nog twee appelflappen opgewarmd. Op web streep log werden om 00.00 uur drie berichten gelogd, op blogger, livejournal, punt en wordpress heb ik niet gekeken. Binnen een half uur ontvang ik twee keer een bericht met eenzelfde tekst. Het is de enige overeenkomst met vorig jaar. Ik houd me in en stuur niets terug. De dvd-speler staat nog steeds onuitgepakt op de bank. Ik heb geen haast.

Niagara (1)

In het winkelcentrum kwam ik een oud-collega tegen. De oliebollenkraam naast de V&D was duurder dus ik heb daar geen oliebollen gekocht. Een meisje met een mooie rode lange jas liep hand in hand met wat ik denk dat haar vriendje was. Ze had stijl blond haar met een pony, hij had krulletjes. Ik heb zeventien Aziaatjes gezien, ze droegen allemaal kleine tasjes. Logisch, het zijn ook kleine mensen. Twee honden bepaalden de sfeer op het inpandige terras. Iedereen stoorde zich eraan behalve de eigenaren van de honden. Ze keken stoïcijns voor zich uit. Bij de Hema kocht ik een broodje rookworst. Ik moest eerst een nummertje trekken. Ik had nummer zestig en op dat moment werd nummer drieënveertig geholpen. Op de eerste verdieping haalde ik een fluitketel die ik op de begane grond afrekende. Ik moet meer thee drinken en minder koffie. Bij het sigarettenwinkeltje was het zo druk dat ik ben weggelopen. Noodgedwongen zal ik dus ook minder gaan roken. Dit jaar wordt er meer dan ooit aan vuurwerk uitgegeven. Bij de Xenos kocht ik een doosje met tien aanstekers, je moet goed de statistieken bijhouden. Daarna liep ik de boekenwinkel in om het boek van Susan te kopen maar dat kon ik niet vinden. Toen heb ik maar een krant gekocht want er stond een leuk meisje achter de kassa. Verjaardag, kerst en oud & nieuw hebben sinds dit jaar geen functie meer. Vandaag ontving ik de zesde kerstkaart, dat is er één meer dan vorig jaar. Zeven keer kreeg ik een uitnodiging voor een verjaardag, één keer ben ik er naartoe gegaan. Ze vroeg of ik nog met mijn vriendin was. Ik gaf antwoord over de verkeerde vriendin want die kent zij helemaal niet. De liefde is snel voorbij. Je kunt mobiel bellen met vier plastic tassen in je hand, het ziet er alleen niet uit. Bij de oliebollenkraam stonden meer mensen in de rij dan bij de McDonalds. Ze verkopen allebei vette rotzooi. Soms als je in een rij staat kom je een bekende tegen maar meestal niet. In welke rij je ook gaat staan, de rij ernaast gaat altijd sneller. In december heb ik het minst geschreven en het meest gepubliceerd. Woensdag ben ik dronken geworden met een lesbisch meisje. Toen ze terugkwam van de wc zei ze dat ze blaasontsteking had. Sinds september heb ik drie lekkages en het lekt nu nog steeds. Mijn fiets stond vorige week nog netjes voor de deur, ondanks dat ik had vergeten hem op slot te zetten. Voordat ik naar de supermarkt ga eet ik een broodje, anders kom ik met veel te veel eten thuis. Een vrouw kun je niet eten maar ze zeggen over kinderen dat ze om op te vreten zijn. Als ik deze week niet op mijn werk zou zijn verschenen zou mijn bureau er nog net zo hebben uitgezien als vorige week. Mijn buurman krijgt op oudejaarsavond zijn dochter op bezoek. Het Parool was vandaag vroeger dan anders. Schijthonden. Twee keer zag ik iemand in een rolstoel en beide keren was degene die achter de rolstoel liep er beroerder aan toe. Ik kreeg een uitnodiging voor de Westergasfabriek maar ik ga niet naar de Westergasfabriek. Minoes komt misschien ook, stond in de mail. Misschien word ik wel door de bliksem getroffen, schreef ik terug. Dat begreep ze niet. Bij Dirk werd gebalanst, iedereen die ik ken was aan het tellen maar ik zag Atchara nergens. Kassa vijf was en bleef leeg. Nog niet al het oude muntgeld is ingeleverd. Ik heb nog steeds de gulden die Lilian fooi gaf op mijn verjaardag. Drie weken later diende ik mijn ontslag in. Later nodigde ze mij uit voor haar afstudeerfeest. Haar vader vond me wel leuk, ik noemde hem bij zijn voornaam. Toen ik wegging wilde ik voor het eerst de Amstel in fietsen. Ik kan goed zwemmen. Een oliebollengevecht is pas vuurwerk. Vijf keer ontving ik dit jaar een geboortekaartje, één keer ben ik er naartoe gegaan. Dit jaar was het warmste jaar ooit. In absolute zin heb ik minder gedronken, relatief gezien juist meer. Ik heb het nooit eerder zo koud gehad. Dit jaar geen rouwkaarten. We hebben even staan praten en toen ging ik weer naar huis.